Werk in de potager

Ik ben druk aan de zaai, jij ook? Zoals gewoonlijk natuurlijk weer veel teveel zaden gekocht en ik had al zo'n giga collectie maar ja, ze zijn onweerstaanbaar, al die beloftes van fruitig fruit, kittige kruiden en glorieuze groenten. En dan die beloftes van oceanen van bloemen, zeg daar maar eens nee tegen. Dat gaat niet lukken.

Zie je al die zakjes voor mijn magische zadendoos liggen? Die moet ik deze maand allemaal gaan zaaien. Het schiet gelukkig al aardig op, want ik heb inmiddels 68 potjes gezaaid. Tis trouwens errug handig zo'n zaden doos, zo weet ik altijd waar ik mijn zakjes zaad heb gelaten en ik kan ze ook nog eens opbergen op de maand waarop ze gezaaid moeten worden. Dat scheelt echt een heleboel zoek- en puzzelwerk.

Maar goed, die potager (da's Frans voor siermoestuin) daar heb ik van het weekend ook het een en ander gezaaid. De grond is nog steeds erg koud, we hebben zelfs elke nacht nachtvorst dus heb ik 2 weken geleden een tunneltje opgezet zodat daar de grond wat kon opwarmen. Dat is gelukt en ik heb dan ook allerlei dingen kunnen zaaien en poten. Zaaien vooral sla, ruccola, radijsjes en wilde bloemen. En verder heb ik rode uitjes en nog meer knoflook gepoot.

Het is nu nog een beetje een kale boel in de potager, maar dat zal nu snel gaan veranderen. Ik kom er nu dagelijks om te wieden, te zaaien en te snoeien. Ook wordt er nu het e.e.a. opgeruimd en schoongemaakt zodat straks de lente van start kan gaan. Hopelijk is het een vliegende start, want als ik naar de foto's van voorgaande jaren in maart kijk, dan lopen we nu toch echt een tikje achter. En ik weet niet hoe het jou vergaat maar ik heb zin in de lente!

copyright 2010 Y.E.W. Heuzen

Hoe laat begint de lente?

Die vraag stel ik mezelf zodra de maand november begint. De lente is namelijk mijn favoriete seizoen en zodra alle blaadjes van de bomen zijn gevallen, begint het grote snakken naar ontluikende frisgroene blaadjes, de eerste sneeuwklokjes die bevallig staan te klingelen, de verrukkullukke geur van de Hamamelis en niet te vergeten de eerste kusjes van de lente in de vorm van kro-kusjes. Je moet toch wel een hele sneue stakker zijn als je daar niet van houdt.

En nu eindelijk maart is begonnen, en wat een feestelijk begin het is met alvast 2 dagen klaterende zonneschijn, begint het snakken eindelijk af te nemen en maakt plaats voor het Grote Genieten. Want dat is wat je doet in de lente, niet waar? Veel naar buiten de tuin in of heerlijke wandelingen maken op het platte land, langs de kust of in het bos.

Die tuin, dat wordt zo langzamerhand wel weer een feestje om daar doorheen te lopen en om op een beschut plekje van de eerste zonnestralen te genieten. Waar ik altijd heel blij van word zijn die dekentjes rijkelijk bestrooid met gouden lovertjes die de een of andere onverlaat heeft opgezadeld met de naam winter aconieten. Kan het strenger? Het lijkt wel de naam van een of andere nonnen order, zo eentje waar ze alleen maar water en brood eten en uitsluitend op zondag mogen spreken.

Zulke vrolijke en frivole fransjes als de aconieten verdienen toch een veel betere naam dan waarmee die lieve lachebekjes zijn opgezadeld. Mocht je nog geen winter aconieten in je tuin hebben, reis dan zo snel mogelijk naar een bollenkweker om er een riante hoeveelheid op het gouden kopje te tikken. Je kan ook wachten tot komend najaar om dan winter aconiet bolletjes in giga hoeveelheden in te slaan. Hoeveel precies? Heel veel, zo veel tot je denkt dat is veel te veel om daarna het aantal te verviervoudigen.

Doe je best, maak van je tuin een voorjaars paradijs want daar kikkert een mens van op. Lieve lezers, kikker ze!


copyright 2010 Y.E.W. Heuzen

Er zijn nogal wat probleempjes geweest (sommige zijn nog steeds aanwezig) met het overzetten van al mijn bestanden van de oude naar de nieuwe computer zodat er van bloggen helaas niet zoveel is gekomen de afgelopen weken. De meeste bugs zijn er nu wel uit dus ik hoop de komende tijd weer volop aan de blog te gaan.

Yolanda

Zaaien!

De tuin mag dan opnieuw onder een dikke laag (10 cm) sneeuw zijn verdwenen, binnen wordt er al volop getuinierd. Je hebt al gezien hoe fleurig & geurig (dankzij citrusboompjes in bloei) mijn serre erbij staat en hoe ik regelmatig kruiden, sla en ruccola oogst in mijn keukentuin maar er is meer. We zijn aan de zaai! Waarom? Ik zou daar natuurlijk een hele verhandeling over kunnen houden, maar er zijn mensen die er een liedje van gemaakt hebben over het hoe en waarom van zaaien. Luister zelf maar:

En nu allemaal: Sowing the seeds of love ....

Gelijk hebben ze natuurlijk wel die jongens, want wat is er mooier dan om nu te zaaien zodat je straks de heerlijkste groenten, kruiden en fruit en ook de mooiste en geurigste bloemen aan je familie en vrienden kunt geven? Of, beter nog, lekker zelf kunt houden? Dus waar wacht je nu nog op? Aan de zaai en maak de wereld een beetje mooier, een zaadje per keer.

Wie wil dit  niet? Lekker een kakelvers kropje sla scoren uit je eigenste tuin? Zongekuste aarbeien plukken en die dan heerlijk oppeuzelen en ze zijn zo zoet dat extra suiker erop niet hoeft.

En dan ook nog de mooiste boeketjes ooit maken, die je huis vullen met hun heerlijke geur. Ha, je zou wel gek zijn als je dat niet zou willen dus .... hup, aan de slag en zaai ze die Seeds of Love!


De trouwe Tuin Tirades lezer heeft ongetwijfeld gemerkt dat er enige tijd tussen deze en de vorige post zit. Dat klopt, ik heb namelijk een nieuwe computer en dat was hard nodig want die oude was nog van eikenhout gemaakt. Ik ben dus erg blij met mijn nieuwe laptop maar .......  een nieuwe pc betekent ook nieuwe programma's waaruit je wegwijs moet worden en dat duurt even. Ook het omzetten van de bestanden van de eikenhouten naar de gloednieuwe laptop kostte enige tijd en zweetdruppels, dus vandaar dat je even moest wachten op de nieuwste aflevering van Tuin Tirades. Ik hoop dat het de moeite van het wachten waard is.

copyright 2010 Y.E.W. Heuzen

Teken van leven

Na wekenlang niet in de tuin te hebben kunnen werken vanwege een dikke laag sneeuw, was het heerlijk om deze week eindelijk weer eens iets in de tuin te kunnen doen want dat verplichte binnen zitten is niets voor mij. Je zou er van aan de drank gaan.
Door de zware sneeuw waren vele hoge/lange afgestorven takken van allerlei planten en grassen omgeknakt of evenvoudig weg platgewalst. Die takken heb ik weg geknipt en alles wat tot een vieze dikke pap was gevroren heb ik ook verwijderd.
Tijdens dat puin ruimen ontdekte ik allerlei tekenen van nieuw leven in de tuin. Tja, mijn Hamamelis Jelena staat al wekenlang in bloei, zij was niet te missen.
Maar deze krokusjes kwamen echter onder de takken van een totaal ingestorte plant vandaan en zij waren een aangename verrassing.
Ook onverwacht waren deze dikke bloemknoppen van mijn witte Helleborus x orientalis die ik ontdekte toen ik de zwart geworden bladeren van deze plant verwijderde.
En kijk hier eens, een lieveheersbeestje. Die zal straks het buikje kunnen rondeten zodra de eerste groene luizen verschijnen. Handig zo'n tuinhulp! Daarom laat ik ook lekker altijd de boel de boel in de herfst; de tuin winterklaar maken, daar begin ik niet aan want dan ben ik mijn tuinhulpjes gegarandeerd kwijt.
Het longkruid staat er ook weer fris en fruitig bij met mooi nieuw blad. Voorlopig laat ik de plant nog maar lekker onder een dekentje van afgevallen bladeren soezen tot het echt tijd wordt om op te staan.
In de primula's zitten al dikke knoppen, dat belooft nog wat.
En ook de schoenlappersplant staat bol van de bloemenpret.
In huis geurt het naar lente dankzij de hyacinthen. Maar lente is het nog lang niet, dus daarom 's avonds heerlijk met zijn allen bij de houtkachel genieten van de behaaglijke warmte van het knappende houtvuur terwijl we allen dromen van de lente die komen gaat.
copyright 2010 Y.E.W. Heuzen

Indoor tuinieren

De tijd van Kerst engeltjes is voorbij,
de Kerstboom staat in de tuin te treuren dat hij zijn ballen zo mist en
de tuin is verdwenen onder een dikke laag sneeuw. Wat nu? Waar moet je met je tuindrift heen in de barre maand van Januari?
Daar heb ik een simpele oplossing voor: indoor tuinieren! Allereerst maar eens een fiks boeket tulpen gekocht om het huis wat op te fleuren, want na het opruimen van de kerstversieringen zag het er wel akelig kaal uit.
Ook het reukorgaan wordt niet vergeten want ik heb wat Hyacinthen gekocht om de boel op te geuren.
Nu vond ik een bos tulpen niet voldoende om mijn huiskamer op te leuken, ook al staan ze op een voetstuk, dus daarom ook maar een mooie Azalea gekocht. Als je ze goed verzorgt, heb je er maandenlang plezier van. De truuk is om de potkluit niet uit te laten drogen zonder dat je de plant zwemles geeft want daar kan z/hij niet tegen.
Als moestuinier heb ik bij het indoor tuinieren ook de inwendige mens beslist niet vergeten. Op de giga vensterbank in mijn keuken staan bieslook, peterselie, basilicum en tijm kersvers gereed om in allerlei gerechten verwerkt te worden.
Ook mag ik graag een kropje sla scoren en lekkere rucola voor in een salade of op een broodje gezond. Jammie, heerlijk die groene vitamientjes in deze kille wintermaand, dat smaakt naar de lente.
Tja, die lente, wie kijkt daar niet rekhalzend naar uit? Om aan dat verlangen tegemoet te komen staan er ook wat bolletjes op de vensterbank.
Heerlijk, alvast zo'n voorproefje van de lente, vind je ook niet?
Nu heb ik behalve een raamvolle keuken ook nog een ander vertrek waar erg veel ramen zijn: de serre. In de serre staan vele planten te pronken zoals een aantal Palmen, deze met een onderbeplanting van Agapanthus. In deze tijd van het jaar lijkt mijn serre erg op een jungle omdat veel planten hier overwinteren.
Zoals mijn beide Olijfboompjes die, verrassend genoeg, een kleine oogst aan olijfjes gaven de afgelopen zomer. Helemaal vergeten om over te bloggen. Als je er voor zorgt dat je Olijfboom regelmatig iets te drinken krijgt en hij staat op een zonnig plekje, dan kan ook jij olijfjes uit eigen tuin verwachten.
Mijn 3 citrusboompjes staan nu te geuren en te fleuren in de serre maar gaan in mei weer heerlijk naar buiten. Onze winters zijn te koud om ze permanent buiten te zetten maar een groot deel van het jaar doen ze echt hun voordeel met een heerlijke frisse neus en het zonnetje op hun bolletje.
Het leuke aan citrusboompjes is dat ze tegelijkertijd zowel bloemetjes als vruchtjes dragen. Dat zie je niet veel. En, ook heel belangrijk, die bloemetjes verspreiden een hemelse geur. Zodra ik in de serre (onze Belgische vrienden noemen dit een veranda) kom, begint mijn neus te krullen van de geurpret.
Ook met de citrusvruchten ben ik erg blij, daar maak ik ieder jaar weer heerlijke marmelade van; een potje of 3, 4 of 5. Dat is echt kicken om zelfgemaakte marmelade uit eigen tuin/serre te eten. Wie heeft zo'n luxe hier in ons koude kikkerland?
Een permanente serre gast is de Aloe Vera. Die heb ik gekocht omdat deze plant een gel maakt die heel goed is voor je huid. Regelmatig pluk ik voorzichtig een blad af , snij het open om het vocht op mijn gezicht en handen te smeren. Het is niet voor niets dat Aloe Vera in zoveel huidverzorgingsproducten wordt verwerkt. Ik moet je wel bekennen dat 100% Aloe Vera helemaal een feest is voor je huid. Check eerst wel even in de binnenkant van je elleboog of je er niet allergisch voor bent, voordat je het goedje op je gezicht smeert.
Een andere bron van serre vreugde zijn mijn orchideetjes. Sommige heb ik al 5 jaar en nog steeds bloeien ze elk jaar rijkelijk voor mij. Zodra ze in bloei gaan, zet ik ze in woonkamer of keuken voor optimale bloemenpret. Zodra ze uitgebloeid zijn, gaan ze de serre weer in waar ze opnieuw helemaal op krachten komen voor nog een rijke bloei.

Je ziet het, met al die planten, bloemen, bollen, kruiden, vruchtenbomen en ander moois, valt er voor mij ook in de winter veel te tuinieren.

copyright 2010 Y.E.W. Heuzen

De winter tuin

Het is Januari en de tuin is met een dikke laag sneeuw bedekt.
Ook de potager draagt een winterse hoed en het staat haar goed.
Zelfs hartje winter kan de tuin er mooi uit zien, betoverend mooi zelfs.
Wanneer je, net zoals ik, je tuin lekker niet winterklaar maakt, dan word je na een winterbuitje getrakteerd op een magisch landschap dat zijn weerga niet kent. Stel je het bovenstaande tafreeltje nu eens voor nadat ik alles tot op de grond had afgeknipt. Stukken minder mooi en sprookjes achtig, dat is zeker.
En de tuin mag dan voornamelijk wit zijn, toch bekent zij ook nu kleur. Kijk die beukenhaag nu toch eens extra bruin zijn,
en de winterjasmijn zo vrolijk geel.
Zelfs onder een dikke laag sneeuw weet de Hamamelis van geen ophouden en bloost zij prachtig rood.
De schoonheid van de winter tuin is subtieler dan de overweldigende pracht van de zomertuin, maar elk is mooi op geheel eigen wijze.
Besjes, bottels en het roodgekleurde blad van de berberis geven een feestelijk toefje aan de witte wereld.
Koning winter heeft ons op een prachtig feest getrakteerd!

In huis heb ik de kerst decoraties nog staan, zij helpen mij elk jaar de eerste sombere week van die eindeloos lijkende maand Januari door.
En omdat het zo kou is, hebben we 's avonds lekker de houtkachel aan waar de katjes, hondjes en mensjes zich tevreden koesteren in de behaaglijke warmte die het knappend houtvuur verspreidt.
Voor alle bezoekers aan Tuin Tirades: een heel fijn 2010!

copyright 2010 Y.E.W. Heuzen