De keukentuin

Ja, je leest het goed, er is een tuin in mijn keuken. Nou ja, een klein tuintje dan.
Klein maar dapper en er groeit meer in dan je denkt. Zo staan er leuke varentjes te pronken ( 1 euro per stuk bij Ikea inclusief pot)
maar ook
bolgewasjes zoals vrolijke narcissen, lachende crocussen en decadente blauwe druifjes.
En laat ik niet de knapperige ruccola vergeten en
de sappige kropjes sla. Jawel, in mijn keuken groeien kropjes sla. Waarom niet? Zo hoef je nooit ver te lopen wanneer je op een slaatje bla wilt knagen en ze zien er nog leuk uit ook die kropjes, vind je ook niet?
Al dat moois fleurt mijn keuken heerlijk op in de grauwe wintermaanden en doet mijn tuiniers hart goed.
Zo kan ik toch nog tuinieren, zij het dan binnenskeukens i.p.v. buitenshuis.
En de keuken is een fantastische plek om te indoor tuinieren, vooral als je het groene gebeuren rond je kraan situeert. Heb je enig idee hoe vaak je per dag naar de kraan loopt? Heel vaak dus en iedere keer als je dat doet word je opgekleurd door al dat fleurigs, geurigs en smakelijks wat daar staat te groeien en te bloeien.
Uiteraard zet ik ook de bloemetjes binnen; hier zie je een kleurig november boeketje uit eigen tuin van diverse soorten asters, cosmea, zinnia en geurige trosroosjes. Zo kom ik de winter zonder tuinafkickverschijnselen door. En jij?

copyright 2009 Y.E.W. Heuzen

NB
Vaste bezoekers van Tuin Tirades hebben mijn blogje een tijdje moeten ontberen omdat ik het te druk had met andere zaken om te bloggen. Treurig maar waar.

Zeg schat, waar heb je de tuin gelaten?

Moeder aan de telefoon: Hallo, met je moeder. Hoe is het in Lanzarote en wat heb je eigenlijk met je tuin gedaan?

Dochter: wat bedoel je mam?

Moeder: Nou je achtertuin is helemaal weg.

Dochter: Wat?????????? Ik neem het eerste vliegtuig terug!


Dit overkwam de Britse familie Woodhouse kort nadat zij met hun 4 kinderen naar Lanzarote waren verhuisd. De moeder van Linzi Woodhouse belde hen daarop om te vragen wat ze met de achtertuin hadden gedaan want die was weg. En nee, ze had haar bril op dus daar lag het niet aan.

Bij thuiskomst bleek dat de hele achtertuin foetsie was ; de rotstuin, het pad, de potplanten in potten, de hangmanden en zelfs het complete schuurtje. Tja, dan sta je wel even raar te kijken, vooral als je vervolgens naar boven gaat en dan dit ziet.
Linzi Woodhouse: Kijk, dat is onze achtertuin, alleen ligt hij nu in de tuin van de buren.

Tja, dat krijg je als je gaat emigreren, je gaat zelf naar Lanzarote en de tuin emigreert gezellie naar de tuin van de buren. Moet kunnen. ;-)

De tuin van de Woodhuisjes toen die nog gewoon in hun eigenste achtertuin te vinden was.

Van je buufjes moet je het maar hebben!

De politie is inmiddels ingelicht over de tuindiefstal en onderzoekt de zaak.

Meer info over deze tuindiefstal kan je hier en hier lezen (in het Engels) en ook hier (in het Nederlands).

September in de potager

Met de eerste september dagen verschijnen ook de vele spinnen in de tuin die prachtige webben weven. Tis alleen wel eens lastig als je zonder erg met je hoofd dwars door een spinnenweb loopt. Brrrrrrr
Behalve spinnen vind je ook veel bijen, hommels en vlinders in mijn tuin omdat ik overal Verbena bonariensis en Hemelsleutel in bloei heb, planten die veel insekten aantrekken.
In de potager (siermoestuin) is het een feest van kleur en geur en ook de smaakpapillen komen volop aan bod.
Zo dragen de bosaardbeitjes nog volop vruchtjes en
al zijn ze maar klein, de smaak is fijn.
Ook de gewone doordragende aardbeien in pot en volle grond bieden nog dagelijks wat te snoepen. Jammie!
Gisteren de laatste bosbessen geplukt en gegeten, ze waren heerlijk. Ik groei ze in grote potten met zure grond omdat ik op vette zeeklei tuinier en daar doen ze het niet goed op. Dit jaar voor het eerst eigenste bosbessen gescored en het viel me beslist niet tegen.
Rijpe bramen pluk ik nu al weken lang en ze zijn heerlijk zoet maar er kleeft 1 bezwaar aan .....
Inmiddels ook de laatste sperzieboontjes geoogst, plus hete spaanse pepertjes en vele, vele tomaten. Elk jaar groei ik diverse soorten tomaten zoals pomedores, vleestomaten, kerstomaten etc. Heerlijk! Er gaat niets boven een zelf verbouwd biologisch tomaatje.
Hier een grappig en smakelijk gestreept tomaatje.
Ook de eerste appels geplukt en opgepeuzeld. Tja, je eet wat af als je een potager hebt.
Snijbiet, diverse slasoorten en ruccola oogst ik al sinds mei dit jaar en voorlopig ga ik daar nog wel even mee door.
Dit is gewoon een mandje vol heerlijks dat ik bijna dagelijks scoor in de potager deze keer gevuld met o.a. koolrabi, spaghetti pompoen, appels, tomaten, kerstomaten en hete rode pepertjes.
En er ligt nog veel meer te wachten dat opgepeuzeld moet worden, heel veel meer.
Tussen al dat geknaag door, pluk ik ook vele boeketten.
Bloemschikken vind ik leuk en doe het dan ook graag en wat er er nu heerlijker dan een stukje tuin in huis te hebben?
En verder moet er natuurlijk ook wel gewied worden want onkruidvrije tuinen bestaan niet.
Nu ben ik niet zo dol op wieden maar gelukkig heb ik een wiedhulp, mijn Maine Coontje Vita vindt het heerlijk om onkruid tussen de tegels uit te trekken.
Handig zo'n poeske!
Maar jullie hebben geen idee wat er allemaal nog boven mijn hoofd hangt in de potager aan plukwerk.
We kunnen rustig stellen dat Yolanda op dit moment veel op haar bordje heeft, heel veel. Dus mocht je mijn blog gemist hebben de laatste tijd en mijn bezoekjes aan het jouwe, dan weet je nu hoe dat komt.

copyright 2009 Y.E.W. Heuzen

Niet te geloven

maar mijn kleine engeltje (meestal met een b ervoor) is vandaag 1 jaar oud. Waar blijft de tijd?

Tara was het afgelopen jaar soms een heel stout hondje,
(het kransje hoort recht te staan en Tara, niet in het dekentje happen!)
en dan weer een super zoet engeltje.
Het is nog niet eens zo lang geleden dat ze zo klein was, maar ook toen ging ze overal naar toe.
Hier is ze gedumpd bij Ikea in de ballenbak. Grapje!
Voor het eerst in mijn armen en kijk, ogenblikkenloos bijten! Hap! Ze doet het zachtjes hoor, want pijn heeft ze me nog nooit gedaan.
Bij Margo, haar fokster, in de buitenren.
De eerste dag in haar nieuwe thuis.
Moe gespeeld.
In de sneeuw met grote vriend Bernie.
Spelen op het strand
Zorgenloos blij!
Spelen met zusje Aukje die vandaag natuurlijk ook jarig is. Gefeliciteerd Aukje en broertjes Samba en Nemo uiteraard ook. Daarom speciaal voor hen:

Tara heeft dit jaar veel geleerd zoals zwemmen en, ook heel belangrijk,
borden afwassen!
Helpen kan ze ook heel goed, meestal van de wal in de sloot, maar goed hier helpt ze me met zaaien.
Reislustig is Tara volop, want ze gaat graag mee op de fiets in haar eigenste mandje, lekker safe!
En ze is helemaal niet nieuwsgierig hoor, hier koekeloert ze naar de paarden op ons vakantie adresje in Gelderland.
Spelen met zwerfkater Jeeves, haar grote vriend, is een dagelijks terugkerend ritueel,
net zoals lekker gek doen met een stokje in je bek.
Spetteren en spatten in het bad vindt Tara helemaal van jottem!
Een jaar Tara, ik kan het gewoon niet geloven. Maar het is waar wat ze zeggen: Time flies when you're having fun en fun heb ik zeker met mijn malle meid.

Gefelicikwispelstaart Tara en nog vele, vele jaren! XXX

copyright 2009 Y.E.W. Heuzen

Annabelle, het wordt niets zonder jou!

Tenminste, dit is wat vele tuinliefhebbers lijken te denken. Je kan geen tuin passeren of ja hoor, daar staat ze. En op dit moment in volle glorie. Maar ja, hoewel deze Annabelle als voordeel heeft dat ze niet naar het station hoeft te worden gebracht, kleven er toch wel wat nadeeltjes aan de fraaie dame. Nadelen die andere hortensias niet of nauwelijks hebben.
Hydrangea arborescens Annabelle mag dan spectaculair bloeien met giga bloemen, de pret gaat er toch wel snel af vanwege die laagbijdegrondse neigingen die mevroi heeft na een fikse regenbui. Hoos, en daar gaat Annabelle spontaan in een spagaat.
Het mag dan niets worden zonder Annabelle, met is het toch ook tobben. Ik geef wat dat betreft toch wel de voorkeur aan hortensia Limelight (Hydrangea paniculata Limelight) die eerste groenige en later ook witte bloemen heeft, eveneens rijkelijk bloeit maar die fier overeind blijft staan, ook na de ergste hoosbui. De bloemen zijn iets minder groot, maar dat vind ik eerder een voordeel dan een nadeel want in mijn ogen is Annabelle toch wel een lellebelle, eh pardon, ik bedoel een tikkie ordinair.
En dat Annabelle een tikkie ordinair is bewijst ze wel door met die Hans de Booij mee te gaan wanneer ze de laatste trein mist. Tja, dat zou zo'n stijlvolle hortensia als die hieronder niet in haar hoofd halen. ;-)
NB Voor degenen die mij gemist hebben de afgelopen weken: ik was met vakantie en kon niet bloggen want geen internet verbinding. :-D

copyright 2009 Y.E.W. Heuzen.

Tea and Sympathy

Ik vind het heerlijk om op een zonnige zomerse dag vroeg op te staan om in mijn tuin te gaan dauwtrappen.
De nieuwe border ligt zo vroeg al volop in de zon, maar op het terras heeft de schaduw het voor het zeggen.
Meestal doe ik een rondje tuin en duik vervolgens de potager in. Dolly Daisy wijst de weg, zoals je ziet. Zij vindt het nu eenmaal verrukkeluk om in de tuin rond te struinen, vooral zo vroeg. Met zo'n dikke bontjas aan, vind je het al snel warm, dus de relatief koele ochtend is voor haar heel fijn. En terwijl ik in de moestuin snel wat lekkers scoor, staat het water op voor het eerste kopje thee van de dag.
Zo, de thee is klaar, zullen we op het beschaduwde terras gaan zitten want het begint al weer aardig warm te worden? De aardbeitjes zijn inmiddels gewassen, dus tast toe terwijl ik een kopje thee voor je inschenk. Suiker?
Niet verkeerd dat uitzicht op de border, vind je ook niet? Heb je trouwens al gezien wat daar boven je hoofd groeit? Mooi he die druif, dat geeft zo'n prachtig gefilterd licht. En straks wordt het helemaal decadent want dan hoef je na afloop van de maaltijd je arm maar te strekken om zo een kakelvers trosje druiven te plukken.
We zitten hier sub vitis zo gezegd en je weet dat alles wat je vertelt onder ons blijft. De oude Romeinen deden dat sub rosa (onder de roos). Maar goed genoeg geschiedenis, brand los!

Een goed gesprek, aardbeitjes zo heerlijk sappig en zoet, wat wil een mens nog meer?. Wat zeg je? Wat zijn dat voor blaadjes die daar in je thee drijven?
Dat zijn muntblaadjes die op zo'n warme zomerse dag voor verkoeling in je lijf zorgen. Mmmm.
En het is geen gewone munt,
zie je wel? Deze verfrissende munt heet Satureja, Indian Mint. Het is een hangplant waar je de hele zomer veel plezier van hebt, want ze groeit en groeit maar, zodat je volop blaadjes kan plukken voor in de thee en sauzen e.d. En je hebt er niet eens een tuin voor nodig, op een piepklein balkonnetje of op een vensterbank doet ze het ook prima. Tis weer eens wat anders dan een hanggeranium en stukken lekkerder ook.
Leuk dat je weer eens kwam buurten; het was fijn om even te babbelen en kijk eens, een zomerzon boeketje uit de tuin, speciaal voor jou!

copyright 2009 Y.E.W. Heuzen

Toet!

Tis druk in de moestuin en ik oogst me dan ook suf. Mand na mand met heerlijks wordt er hier gescored,
elke dag weer. Lekker joh, en o zo gezond.
Gesmuld wordt er de laatste weken van heerlijke piepers (Catriona, een aanrader!), knoflook, allerlei soorten sla, diverse soorten boontjes, peultjes, doperwten (die de pan nooit halen maar zo hop van de dop in de mond), kapucijners, snijbiet, uien, rabarber, kruisbessen, frambozen, aardbeien en sinds kort ook van de Japanse wijnbes.
Bij mij groeit hij over een boog in de potager. De vruchtjes zijn klein maar heerlijk zoet.
Ik hou erg van dit soort fruit want je hoeft er bijna niets aan te doen (beetje mesten, snoeien en opbinden, fluitje van een cent) en je hebt weken, soms ook maanden, lang lekker veel te snoepen.
Frambozen zijn ook zo'n eitje qua onderhoud en laten we de braam niet vergeten, die is binnenkort ook weer aan de vrucht.
Weinig werk, veel plezier, is dat niet waar iedereen naar op zoek is?
Deze week de laatste kruisbessen geoogst en hoewel ik ze heerlijk vind om zo te eten, of jam van te maken, wilde ik ze deze keer eens anders verwerken.
Het is mijn favoriete toet, toetje kun je het niet noemen want het is nogal machtig. ;-)

Hier komt het recept:

Fruitcrumble voor 4 personen:

Fruitmengsel
- 900 gram vers fruit van het seizoen, ik heb deze keer kruisbessen gebruikt
- 55 tot 85 gram (bruine) suiker (hangt af van welk soort fruit je gebruikt, kruisbessen zijn bv zuurder dan aardbeien)
- 2 theelepels kaneel
Meng de suiker door het fruit
en strooi de kaneel er over.

Voor de crumble (=kruimel deeg):
- 150 gram (bio) tarwebloem
- 100 gram boter
- 75 gram bruine suiker
Verwarm de oven op 200 C en doe het fruitmengsel in een ondiepe ovenvaste schaal.
Meng voor het kruimelgebeuren alle ingredienten door elkaar met een food processor of snij de boter met messen door het mengsel van bloem en suiker totdat het er als grove broodkruimels uit ziet.
Sprenkel een eetlepel water over het mengsel en roer het even met een vork. Strooi de crumble over het fruitmengsel.
Bak de crumble 35 minuten in de oven totdat hij goudbruin is.
Je kan de crumble zo eten of, en dat is ook heel lekker, met een bolletje vanille of chocolade ijs.
Kruimel ze!

copyright 2009 Y.E.W. Heuzen