donderdag 10 april 2014

De beste manier om onkruid te wieden

Onkruid? Eet het op!

Onkruid plukken en opeten; dat is nog eens milieu vriendelijk wieden. En in plaats van jakkes onkruid is het ineens ha lekker, onkruid! Van grote irritatie tot overheerlijke traktatie in een simpele stap. Onkruid is namelijk lekker, heel lekker zelfs en reuze makkelijk in het gebruik. Je hoeft het niet te zaaien en uit te planten, want het zaait zich helemaal vanzelf uit en komt ook vanzelf op. Weinig inspanning en veel lol dus, want het enige dat je hoeft te doen is plukken en opeten!

 
Mandje paardenbloemen

Neem nu eens die onvolprezen paardenbloem, wat je daar allemaal mee kunt doen: paardensla (molsla), paardenpoffers en zelfs paardenbloem marmelade. Zulke culinaire verwennerijen klaarmaken is een veel leuker klusje dan tevergeefs proberen de paardenbloemen uit het gazon te verwijderen, want die ellenlange wortels breken bijna altijd af en dan groeit er weer een paardenbloem uit. Dat was ooit een grote frustratie maar nu niet meer. Vanaf vandaag kan je een heel andere methode toepassen: juist voorzichtig plukken zodat er een stuk wortel in de grond blijft zitten, want dan kan er na enige weken opnieuw geoogst worden.


Paardensla
De blaadjes van de paardenbloem kunnen in een gemengde salade voor een lekker bittertje zorgen. Vroeger werden de blaadjes gebleekt zodat de smaak wat milder en dus minder bitter werd. Dat bleken gaat heel eenvoudig door een fikse bloempot of emmer over de plant te zetten. Paardenbloemblaadjes bevatten veel vitamine C, dus behalve lekker is het ook nog eens gezond. En goedkoop! Een handvol (gebleekte) blaadjes is heerlijk in een gemengde sla.


Paardenpoffers
  • zonnebloemolie of boter
  • pannenkoek beslag
  • handje paardenbloemen
  • poedersuiker of paardenbloem marmelade

Maak een pannenkoek beslag en giet met het beslag 3 tot 5 kleine cirkeltjes in een hete koekenpan. Leg in elk cirkeltje een paardenbloem en doe er nog een klein beetje beslag overheen. Aan beide kanten goudbruin bakken en rijkelijk bestrooien met poedersuiker of, ook heel lekker, besmeren met een dikke laag paardenbloem marmelade.


Pan vol paardenpoffers




Paardenbloem marmelade
1 liter appelsap
80 gram bloemblaadjes van de paardenbloem (kunnen met een schaar worden afgeknipt)
100 ml vers citroensap (2 a 3 citroenen)
750 gram gelei suiker

Giet de appelsap in een steelpan en roer er 60 gram van de bloemblaadjes doorheen. Zet op het vuur en breng aan de kook. Zodra het kookt van het vuur halen en een nachtje laten staan met een deksel erop.

De volgende dag de appelsap door een zeef gieten om de verkleurde bloemblaadjes te verwijderen. Voeg de citroensap toe en de suiker en breng daarna de appelsap langzaam aan de kook. Goed roeren totdat alle suiker is opgelost. Zodra het kookt, voeg de resterende 20 gram bloemblaadjes aan het mengsel toe en laat het geheel 6 a 7 minuten flink doorkoken. Haal van het vuur, verwijder met een schuimspaan eventueel schuim en giet het mengel langzaam in warme, gesteriliseerde jampotten, doe het deksel erop en zet de jampotten op hun kop. Laat afkoelen tot kamertemperatuur. Schudt de potten flink zodat de bloemblaadjes mooi verdeeld in het mengel zitten en laat ze geheel afkoelen.


Wat ook zo smakelijk weg hapt zijn madeliefjes. Heerlijk en kleurig voor in de sla of soep, maar je kunt er ook koekjes van bakken.

Madeliefjeskoekjes

-150 gram bloem of speltbloem
-100 gram harde boter
-75 gram suiker of ahornsiroop
-1 ei
-mespunt zout
-geraspte citroenschil van 1 citroen
-2 handjes madeliefjes

Bloem, suiker, zout, eierdooier en citroenschil door elkaar kneden en vervolgens de boter er geraspt doorheen doen. Kneed een samenhangend deeg waarvan je een rol maakt van 4 cm doorsnee. Dit gaat verpakt in folie minimaal een uur in de koelkast. Vervolgens dunne plakjes van de rol snijden. De madeliefjes plak je met het eiwit op de plakjes. De koekjes 15 - 20 minuten in de voor verwarmde oven op 180 C bakken.
Koekje erbij?



Een ander smakelijk onkruid is de kleine veldkers dat zich flink kan uitzaaien in de tuin en op de meest onverwachte plekjes opduikt. Gelukkig is het makkelijk uit te trekken, dus dat scheelt een boel ergernis. Het is wintergroen en schiet op zodra de temperatuur iets omhoog gaat eind winter/begin voorjaar en blijft bijna het gehele jaar in je tuin te vinden. En dat is helemaal niet erg, want van de kleine veldkers is een heerlijke pesto te maken, dus hoe meer hoe beter. Ook smaakt het vanwege de wat hete peperige smaak goed in een frisse salade uit eigen tuin.

kleine veldkers




Kleine veldkers pesto
2 koppen veldkers
– 2 teentjes knoflook.
– 1 eetlepel pijnboompitjes (even roosteren in de koekenpan)
– zout en peper.
– 6 eetlepels (goede) olijfolie.
– 80 gram Parmezaanse kaas

De veldkers met knoflook, zout en peper fijnmaken. Daarna de pijnboompitjes, olijfolie en Parmezaanse kaas erbij. Mixen met de staafmixer tot het een mooie homogene massa is.
Bewaren in de koelkast, maar pesto kan ook ingevroren bewaard worden. 



Voor echte irritatie, huidirritatie, zorgt de brandnetel. In mijn tuin geen brandnetels roept menig tuinliefhebber geprikkeld na alweer zo'n onverwachte en pijnlijke greep in het prikkelbos te hebben gedaan. Er valt veel te zeggen voor tuinieren met tuinhandschoenen aan. Toch zijn brandnetels niet alleen maar akelig; er kan namelijk een heerlijk soepje van gemaakt worden.

Brandnetelsoep
  • 1 ui (gesnipperd)
  • 1 teentje knoflook
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 200 gram jonge brandnetels of de toppen van brandnetels
  • 5 deciliter groenten bouillon
  • scheutje room
  • versgemalen zwarte peper
  • snufje zeezout


Verhit de olie en fruit hierin de ui en pers de teen knoflook die ook even wordt mee gefruit tot ze
glazig zijn. Was de brandnetels en breng ze met aanhangend vocht aan de kook zodat ze slinken. Zodra ze geslonken zijn, meteen uit de pan halen. Hak de brandnetels fijn met een mes of gebruik hier een keukenmachine / blender bij. Voeg de brandnetels samen met de bouillon toe aan de ui en knoflook en breng dit aan de kook. Laat 10 a 15 minuutjes zachtjes koken en breng de soep op smaak met peper en zout. Voeg als laatste de room toe. Tip: Bij deze hele ouderwetse soep zijn croutons (blokjes gebakken brood) erg lekker.



En dan, als laatste, misschien wel het allerergste onkruid ter wereld: het zevenblad. Bij het zien van dit onkruid wil menig tuinier het direct met wortel en tak uittrekken of geheel de grond in stampen. Dat laatste is het meest verstandig en al wordt het nu niet direct in de grond gestampt, enig stampwerk komt er bij de bestrijding van dit onkruid wel degelijk aan te pas:

Zevenblad stamppot
In het voorjaar zijn de blaadjes jong en fris en smaken dan het lekkerst. Later in het jaar neemt de laxerende werking van zevenblad toe, dus dan niet teveel ervan gebruiken. Zevenblad is zowel rauw als gestoofd te eten. Het is lekker in een salade of als spinazie, maar een stamppotje kan ook.
Kook eerst de aardappelen gaar en stamp ze tot een puree. Voeg er het in stukjes geknipte zevenblad (blad en steeltje) aan toe en stamp alles goed door elkaar. Naar smaak roomboter, zout, peper en nootmuskaat toevoegen.

Mocht je nu nog steeds een hekel aan onkruid hebben, laat je wraak dan zoet zijn (madeliefjeskoekjes) of hartig (bijvoorbeeld brandnetelsoep) en eet ze op. Niet alleen is dit een hele leuke en lekkere manier om van onkruid af te komen, het is 100% milieu vriendelijk en, ook niet onbelangrijk, helemaal GRATIS!

 En wat natuurlijk ook kan: er van genieten want kijk eens hoe mooi onkruid kan zijn!


Tara met Fluitenkruid

 
copyright 2014 Y.E.W. Heuzen

donderdag 27 maart 2014

Permacultuur






Een tuin en katje (DollyDaisy) in harmonie met de natuur
 Het was even rustig op dit gewoonlijk zo tierige tuinblog omdat ik heftig aan het studeren was. Wat ik dan studeerde? Permacultuur en wel in North Carolina bij prof Will Hooker. Jawel een echte prof, ik doe niet minder. Voordat je echt helemaal zwaar onder de indruk raakt, ik volgde prof Will via het internet en helaas niet in North Carolina zelf maar gewoon thuis. Bummer!

En, ook niet onbelangrijk, de cursus was helemaal gratis. Voorwaarde is wel dat je kennis van het Engels up to scratch is, anders heeft het geen zin. Of ik je deze cursus kan aanbevelen? Zeker wel, als je van biologisch (moes)tuinieren houdt en graag, tussen het wieden door, ook nog even onze mooie planeet en jezelf wilt redden dan zou je die cursus zeker moeten doen. Hier is de link naar professor Will en zijn Permaculture course  Aardige man ook, die prof Will.

Zijn er in Nederland ook permacultuur cursussen te volgen, hoor ik je mompelen. Zeker wel, Google is your friend.

Er zijn vele definities van wat permacultuur nu eigenlijk is, de mijne is deze: permacultuur leert je om in harmonie met de natuur te leven tot wederzijds voordeel. Jij een kalm, harmonieus leven in een mooie schone omgeving met al het goede dat de aarde te bieden heeft in overvloed, moeder aarde en al haar opvarenden een schone, mooie leefomgeving waar alles in biologisch evenwicht is. En wie wil dat nu niet?

Een heel goed voorbeeld van wat je met permacultuur kunt doen, zie je hier Deze docu heet Groen Goud en is al eens door de VPRO (Tegenlicht) uitgezonden (30 april 2012). Het is mijn favoriete docu ever! Als je eens een programma wilt zien dat tjokvol goed nieuws zit, dit in tegenstelling tot het dagelijkse nieuws dat waar ook ter wereld nagenoeg uitsluitend en alleen slecht en uitermate deprimerend nieuws toont, moet je echt eens even kijken, je wordt er gewoon blij van.

Waarom na die uitzending niet heel Nederland spontaan in gejubel en gedans uitbarstte, zal ik wel nooit begrijpen. Je ziet namelijk o.a. hoe een gebied in China, zo groot als Nederland, van een dorre dode woestijn in een prachtige groene oase verandert. Dat noem ik nog eens toveren, je gelooft je eigen ogen niet maar het is wel echt waar. *Excuseer mij, ik moet even een luchtsprong maken. JOEPIIIIIE!!!!!!!*
Loss plateau China BEFORE

Loss Plateau China AFTER
Bovenstaande foto's heb ik gejat geleend van het Permaculture Research Institute

Ik ben dol op BEFORE en AFTER foto's, jij ook?


En verder krijg je ook nog te zien hoe ze in 3 jaar tijd een woestijn in Jordanië omtoveren in een vruchtbaar stuk land met volop fruit en groenten. *Excuseer me even terwijl ik geheel paf ga staan* En je krijgt nog meer supergoed nieuws te zien, maar dat ga ik hier niet verklappen. Doe jezelf een groot plezier, ga kijken en doe daarna de Snoopy Dance of Joy. Mocht je niet weten hoe die gaat, zie de instructies hieronder.


copyright 2014 Y.E.W. Heuzen

zondag 5 januari 2014

Vijveronderhoud is een eitje

Mensen denken vaak dat een vijver veel werk is, maar dat is onjuist. Ik schat dat ik op jaarbasis minder dan 8 uur werk aan mijn vijver heb qua onderhoud.

 De meeste tijd spendeer je aan het genieten van je vijver, van ff lekker chillen. Zoals je ziet zijn wij van TuinTirades errug van chillen en niet alleen bij de vijver.
Surprise  hangt graag in de tuin rond, vooral hangbakken zijn top!
Maar goed, die vijver dus, hier istie.
de vijver in september

Zoals je ziet tiert alles welig en niet alleen in de vijver. Mijn geheim?
Moeder natuur zoveel mogelijk het werk laten doen en niet om de klipklap in je vijver gaan zitten rommelen en figuurzagen met poedertjes om je vijverwater helder te krijgen, extra dure pompen met superbiofilters erin zetten, om de 5 minuten de hardheid van het water meten en meer van dat soort onzin.

En heb geduld. Als je net een vijver hebt aangelegd, kan het water wat troebel worden, dat hoort erbij. Na enige tijd wordt het ook weer vanzelf helder. Voor meer info zie ook http://tuintirades.blogspot.nl/2012/06/heerlijk-helder-hei-eh-vijverwater.html

Gewoon veel zuurstofplanten erin, eventueel 1 keer per jaar een zak vijversubstraat erbij en dat is het dan wel.
waterlelies in juni

In het voorjaar wied ik mijn vijver door ongeveer de helft van de zuurstofplanten eruit te trekken wanneer zij dreigen de vijver compleet over te nemen. Verder wied ik wat moeras vergeetmeniet, watermunt en andere waterplantjes die zich iets te enthousiast uitzaaien. De verwijderde planten laat ik nog een paar uur op de kant liggen zodat de beestjes die zich erin bevinden hun weg kunnen terugvinden naar de vijver. Daarna gaan de waterplanten op de composthoop.

Soms, vooral als het erg warm is, vind ik wat alg in de vijver, dat schep ik er met mijn schepnetje uit. Ook dat laat ik een paar uurtjes op de vijverrand liggen zodat de eventuele beestjes in de alg terug  de  vijver in kunnen.
Een goede tip :voordat je je vijver aanlegt: zorg ervoor dat je vijver niet de hele dag in de zon ligt. Mijn vijver krijgt rond 1 uur 's middags de zon tot ongeveer 8 uur 's avonds en zoals je ziet doet alles het als een tierelier.
 Verder heb ik meerdere waterlelies en water gentiaan geplant, zodat zij met hun drijvend blad voor verkoeling in de vijver zorgen. Zeker op snikhete dagen is dat geen overbodige luxe, vooral als je een kleine vijver hebt.

Wanneer het heel lang warm en droog is, vul ik de vijver bij met kraanwater om het verdampte water weer aan te vullen. Nee, dat levert geen problemen op, want mijn vijver is in evenwicht dus een kleine verandering wordt moeiteloos opgevangen door moeder natuur.
water gentiaan, waterlelieblad en een jungle van zuurstofplanten
Nog een goede tip: koop Het Vijverboek van Ada Hofman. Wat zij niet van vijvers weet, is de moeite van het weten niet waard. In mijn vorige tuin had ik 15 jaar lang een probleemloze vijver dankzij de natuurlijke methode van Ada Hofman. Al die flauwekul die je in het tuincentrum kan kopen om je vijver helder te houden zijn slechts een sneue manier om jou het geld uit je zak te kloppen. Vaak helpen al die middeltjes, gadgets etc je alleen maar nog dieper in de vijverproblemen.
 Ook de vissen zijn dankbaar voor al dat drijvende blad waaronder zij zich kunnen verschuilen voor de zon, reigers en ander gespuis.
 Grapje, mijn Maine Coon Dolly Daisy doet nog geen vlieg kwaad, laat staan een vis. Ze vindt ze wel fascinerend.

In het najaar vis ik zoveel mogelijk afgevallen blad van bomen en struiken uit de vijver. Bij strenge vorst zet ik een of meerdere bossen gemaakt van stengels van vaste planten/struiken (of een bos stro, dat kan ook)  in het water zodat daar een wak blijft waardoor de vissen voldoende zuurstof krijgen  en gassen van verteerde planten uit het water kunnen ontsnappen. En dit is "al" mijn werk aan de vijver per jaar.

Dus mocht je dromen van een vijver, laat dan het waanidee dat zoiets veel werk is je niet tegenhouden. Geloof me, een gazonnetje is vele malen meer werk en lang zo b(l)oeiend niet.

Misschien denk je nu, waarom in januari dit vijververhaal? De wintermaanden zijn echter bij uitstek geschikt om te tuindromen, ook over vijvers. Om dan vervolgens alle relevante info te vergaren zodat je in mei je vijver kan aanleggen op de juiste manier. Suc6!

de vijver in augustus met wilde bloemen border en Jeeves
copyright 2014 Y.E.W. Heuzen



donderdag 2 januari 2014

Een goed begin

is het halve werk. 2014 is amper begonnen of daar staat TuinTirades op de tuinscheurkalender van Romke van der Kaa en Paul Geerts.


 Schokkend, ik weet het, want vanaf vandaag is mijn blog TuinTirades in een klap wereldberoemd in Nederland en omstreken. Miljoenen mensen zullen mijn blogje bezoeken, in gejubel uitbarsten, een klein dansje doen en een reactie achterlaten. Of niet.

In ander nieuws vandaag: ook al is het hartje winter toch bloeit de tuin. En waarom ook niet? Er zijn een behoorlijk aantal planten die juist in de wintermaanden bloeien en zo de tuin wat opleuken. Zo staat op dit moment de Hamamelis in vuur en vlam
en ook de winter jasmijn staat te pronken in het winter zonnetje.
Er piept hier en daar al een ondeugend primulaatje onder het afgevallen blad uit. Beetje vroeg, die kleine dappere bloemetjes, maar niettemin van harte welkom.

Ook Helleborus X Orientalis Ice Princess draagt bij aan de feestvreugde, in smetteloos wit en met half opgerichte bloemen.
Met een beetje geluk bloeit zij al in november en gaat daar dan vrolijk mee door tot eind februari-begin maart.

Toch hoeft een plant niet echt te bloeien om mooi te zijn; hier een compositie van buxus, wat grasjes, Viburnum Tinus en Surprise de kat
 Sommige planten zijn zelfs mooi als ze reeds overleden zijn, zoals een aantal grassen die met hun skeletstengels de tuin aardig op pimpen in de wintermaanden. En mocht er nog sneeuw komen dan zullen zij je tuin omtoveren in een winter sprookje met extra bling.

En er bloeit nog meer op dit moment zoals Viburnum bodnantense "Dawn", een handjevol viooltjes, een enkele verdwaalde roos (Moonlight), wat goudsbloemen en zelfs nog wat Lathyrus! Sommige planten weten niet van ophouden, dat is duidelijk.

En al dat leuks doet het ook goed in een vaas. Nou ja, vaasje.

Ik probeer al jaren om het hele jaar rond iets in de tuin in bloei te hebben (en dat lukt aardig) en daarnaast ook om elke week bloemen uit de eigen tuin te scoren om een leuk boeketje van te maken. Soms is het meer tje dan boeket, maar een kniesoor die daar op let.

En, beste lezer, wat staat er bij jou op dit moment in bloei in de tuin en/of te pronken in een vaasje?



copyright 2014 Y.E.W. Heuzen




donderdag 7 juni 2012

Heerlijk Helder Hei eh vijverwater




Dat blijkt bij veel mensen een probleem, helder vijverwater. Vroeg of laat ziet de vijver er bij vele liefhebbers uit alsof er snert in zit i.p.v. water, en dat is natuurlijk niet goed. Vijverwater dient helder te zijn en je moet tot op de bodem, of bijna tot op de bodem, kunnen kijken.

Toch is het niet zo moeilijk om helder vijverwater te krijgen en te houden. En je hebt er niet veel voor nodig. Speciale pompen met bio filters? Echt niet! Allerlei flesjes, potjes etc. met chemische middeltjes voor instant helder vijverwater? La me nie lache!  Gedoe met Ph waardes? Effe niet, zeg. Tis allemaal namelijk veel makkelijker dan je dacht. Goedkoper ook. Wat je nodig hebt om je vijver in balans te krijgen, want een biologisch evenwicht is wat je vijverwater zo helder maakt, zijn ....................
zuurstofplanten. Jawel, meer niet. Ik zei toch dat het simpel was?
Salamander inspecteert de waterkers
Veel zuurstofplanten heb je nodig, liefst heel veel, maar minimaal circa 5 bosjes per kubieke meter water. In mijn vijver is letterlijk een kruiwagen vol zuurstofplanten gemikt, gekregen van vrienden die zelf ook een kraakheldere vijver hebben. Van vrienden ook een emmertje vijverwater gekregen om mijn vijverwater (voornamelijk kraanwater plus een drupje regenwater) te enten (met bacteriën en kleine waterbeestjes). Zorg er voor dat je altijd een emmer water neemt uit een heldere vijver of sloot, waar dus een prima biologisch evenwicht heerst. Als je dat doet plus een ruime hoeveelheid zuurstofplanten in je nieuwe vijver mikt, dan kan dat gemier met filters, spulletjes, Ph geneuzel en ander gedoe geheel achterwege blijven.
mijn vorige vijver
In mijn vorige tuin had ik ook een vijver en die is 15 jaar lang glashelder geweest, ondanks dat ik er ook totaal onverantwoord karperachtige vissen in had zoals 3 Koi, 2 graskarpers, wat goudvissen en 1 grote goudkarper. Deze vissen zouden niet in een siervijver thuis horen, volgens vijver goeroe Ada Hofman, omdat ze het evenwicht verstoren door planten op te eten en de bodem om te woelen. Vies stinkend water zou dan het resultaat zijn. Dat heb ik echter niet gezien/geroken in mijn oude vijver, alleen mooi helder vijverwater, 15 jaar lang. Ach, ik denk dat het gewoon een kwestie is van als je haar evenwicht maar goed zit, dan kan je wel een regeltje breken.

maandag 26 maart 2012

Pimp je gazon, en je leven!

Want die zee van groene sprietjes is toch ook een beetje behelpen, dus waarom niet een kleurig voorjaarsbloemenweitje aangelegd? Het is een klusje van niks zie hier , echt een fluitje van 1 cent en je hebt er vervolgens jarenlang plezier van.
Voorjaarsbloemenweitje
 Zeg nu zelf, je moet toch echt geheel kierewiet zijn als je zoiets niet in je gazon wilt.
Kro-kusjes om te zoenen!
Een kleurig tapijtje van krokussen, winteraconieten, tulpjes, irissen, sneeuwklokjes en narcisjes.  
Doe eens wild met bolletjes voor de verwildering! Tijdens de somberste maanden van het jaar, wanneer het maar geen lente wil worden, geniet jij van deze kleurenpracht. Je leven wordt opgepimpt, weg sombere bui!

En of dat wegtoveren van je depressie nog niet genoeg is,  heeft het voorjaarstapijtje nog meer magische krachten want het verandert namelijk van kleur. Was het aanvankelijk geel van de krokussen en de winteraconieten met een toefje wit van de sneeuwklokjes, het verandert daarna in paars en geel (krokussen), blauw (irissen) en roze van de eerste botanische tulpen. Vervolgens kleurt het diepblauw (sneeuwroem) en helder geel (narcissen) met kleurige vlekken roze, rood en geel van de botanische tulpjes.



Ook de witte en blauwe druifjes dragen hun kleurige steentje bij, evenals de anemoontjes in wit, blauw en roze. En we zijn er nog lang niet, want er wachten nog meer bolletjes in de coulissen om mijn gazonnetje op te fleuren.

Heb je ze op de foto's  gezien, de madeliefjes? Ook die horen in elk gazon thuis, want ze zijn niet alleen mooi om te zien maar ook lekker om eten. Eten? Jazeker. Strooi met kwistige hand madeliefjes over je salade, zodat de madeliefjes niet alleen je gazon maar ook je salade oppimpen.

Ook lekker zijn madeliefjeskoekjes, zie je wel?

 
Madeliefjeskoekjes
-150 gram bloem of speltbloem
-100 gram harde boter
-75 gram suiker of ahornsiroop
-1 ei
-mespunt zout
-geraspte citroenschil van 1 citroen
-2 handjes madeliefjes


Bloem, suiker, zout, eierdooier en citroenschil door elkaar kneden en vervolgens de boter er geraspt doorheen doen. Kneed een samenhangend deeg waarvan je een rol maakt van 4 cm doorsnee. Dit gaat verpakt in folie minimaal een uur in de koelkast. Vervolgens dunne plakjes van de rol snijden. De madeliefjes plak je met het eiwit op de plakjes. De koekjes 15 - 20 minuten in de voor verwarmde oven op 180 C bakken. 

Zoals je ziet vind je hier het beste recept om je leven kleur, fleur en geur te geven, kortom:  pimp ze!

copyright 2012 Y.E.W. Heuzen 


woensdag 21 maart 2012

Zoetzuur

Zoet/zuur in de moestuin
 Ook in de moestuin vind je zoetzuur, niet in een potje maar in een vakje, een moestuinvakje. Laat ik eens met het zuur beginnen: zuring (Rumex acetosa). Een fijne plant voor in de moestuin want je hoeft hem maar 1 keer te zaaien en daarna kan je jarenlang oogsten en smullen. Vooral in winter en voorjaar is zuring een aanwinst in je tuin en op je bord. De planten blijven ook in de winter groen en er kan dus geoogst worden tijdens de maanden dat de moestuin wat minder lekkers oplevert. De zuringblaadjes zitten tjokvol vitamine C en smaken prima in een frisse voorjaarssalade of  hutspot met krenten en rozijnen, ook wel zuringpap genoemd.Ik mag zelf graag een blaadje zuring rauw snavelen. Het smaakt licht citroenig en lekker fris zuur, vandaar de naam. Ook mijn kippen maak ik blij met een handje zuring.
Zuring volop in de groei in maart

Zuring met ei smaakt prima. Neem een koekenpan en doe daar een scheutje olijfolie en een handvol zuringblaadjes in. Wacht tot de zuring geslonken is tot een groen prutje en giet er dan 2 geklutste eitjes over en roer het door elkaar. Is de zuring omelet klaar, bestrooi het met peper en zout. Smul ze!
Links bloedzuring, het knappe zusjes van de zuring doet het goed in de border!

Verder is er ook nog bloedzuring, het kleurige zusje van de gewone zuring en zij zou het behalve in de moestuin ook heel goed doen in de border vanwege haar fraaie uiterlijk.

En dan nu tijd voor het zoet, honingzoet, mag ik wel zeggen.


De honingbes (Lonicera caerulea)
Een vrij onbekende struik in Nederland en dat is jammer want de bessen zijn erg lekker en kunnen vaak al geoogst worden voordat de eerste aardbeitjes rijp zijn. De honingbes is familie van de kamperfoelie maar zeker geen klimmer. Zij bloeit met elegante bloempjes in maart-april.
Honingbes bloem, begin maart 2012
De honingbes is een makkelijke struik, veel makkelijker dan de bosbes, want ze stelt niet veel eisen. Ze kan in bijna elke grondsoort en tolereert halfschaduw. Ook heeft de struik niet veel last van beestjes en ziektes en volwassen exemplaren kunnen goed tegen droogte. De honingbes wordt maximaal 2 meter hoog en breed, maar je kan de struiken ook als haag aanplanten en kortwieken (niet meer dan maximaal  25 % van de plant verwijderen) en dan nemen de struiken niet zoveel ruimte in.

De honingbes produceert al snel na aanplant vruchtjes en met een beetje geluk pluk je al na een paar jaar kilo´s honingbessen per struik vanaf einde voorjaar /begin zomer. De blauwe vruchtjes zijn ongeveer 1 cm groot en zijn zowel rauw als verwerkt in jammetjes, pannenkoeken, crumbles e.d. erg smakelijk. Je oogst ze als ze diep paars-blauw zijn. Rijp blijven ze nog wel enkele dagen aan de struik hangen dus je hoeft je niet te haasten met plukken.

Je ziet het, het is een makkelijke fruit producent dus waar wacht je op? Ga er gauw ook een paar kopen zodat je binnenkort kunt smullen van fruit uit eigen tuin.

copyright 2012 Y.E.W. Heuzen