Heerlijk Helder Hei eh vijverwater

Dat blijkt bij veel mensen een probleem, helder vijverwater. Vroeg of laat ziet de vijver er bij vele liefhebbers uit alsof er snert in zit i.p.v. water, en dat is natuurlijk niet goed. Vijverwater dient helder te zijn en je moet tot op de bodem, of bijna tot op de bodem, kunnen kijken.

Toch is het niet zo moeilijk om helder vijverwater te krijgen en te houden. En je hebt er niet veel voor nodig. Speciale pompen met bio filters? Echt niet! Allerlei flesjes, potjes etc. met chemische middeltjes voor instant helder vijverwater? La me nie lache!  Gedoe met Ph waardes? Effe niet, zeg. Tis allemaal namelijk veel makkelijker dan je dacht. Goedkoper ook. Wat je nodig hebt om je vijver in balans te krijgen, want een biologisch evenwicht is wat je vijverwater zo helder maakt, zijn ....................
zuurstofplanten. Jawel, meer niet. Ik zei toch dat het simpel was?

Salamander inspecteert de waterkers

Veel zuurstofplanten heb je nodig, liefst heel veel, maar minimaal circa 5 bosjes per kubieke meter water. In mijn vijver is letterlijk een kruiwagen vol zuurstofplanten gemikt, gekregen van vrienden die zelf ook een kraakheldere vijver hebben. Van vrienden ook een emmertje vijverwater gekregen om mijn vijverwater (voornamelijk kraanwater plus een drupje regenwater) te enten (met bacteriën en kleine waterbeestjes). Zorg er voor dat je altijd een emmer water neemt uit een heldere vijver of sloot, waar dus een prima biologisch evenwicht heerst. Als je dat doet plus een ruime hoeveelheid zuurstofplanten in je nieuwe vijver mikt, dan kan dat gemier met filters, spulletjes, Ph geneuzel en ander gedoe geheel achterwege blijven.

mijn vorige vijver

In mijn vorige tuin had ik ook een vijver en die is 15 jaar lang glashelder geweest, ondanks dat ik er ook totaal onverantwoord karperachtige vissen in had zoals 3 Koi, 2 graskarpers, wat goudvissen en 1 grote goudkarper. Deze vissen zouden niet in een siervijver thuis horen, volgens vijver goeroe Ada Hofman, omdat ze het evenwicht verstoren door planten op te eten en de bodem om te woelen. Vies stinkend water zou dan het resultaat zijn. Dat heb ik echter niet gezien/geroken in mijn oude vijver, alleen mooi helder vijverwater, 15 jaar lang. Ach, ik denk dat het gewoon een kwestie is van als je haar evenwicht maar goed zit, dan kan je wel een regeltje breken.

Pimp je gazon, en je leven!

Want die zee van groene sprietjes is toch ook een beetje behelpen, dus waarom niet een kleurig voorjaarsbloemenweitje aangelegd? Het is een klusje van niks zie hier , echt een fluitje van 1 cent en je hebt er vervolgens jarenlang plezier van.

Voorjaarsbloemenweitje

 Zeg nu zelf, je moet toch echt geheel kierewiet zijn als je zoiets niet in je gazon wilt.

Kro-kusjes om te zoenen!

Een kleurig tapijtje van krokussen, winteraconieten, tulpjes, irissen, sneeuwklokjes en narcisjes.

 

 

Doe eens wild met bolletjes voor de verwildering! Tijdens de somberste maanden van het jaar, wanneer het maar geen lente wil worden, geniet jij van deze kleurenpracht. Je leven wordt opgepimpt, weg sombere bui!

En of dat wegtoveren van je depressie nog niet genoeg is,  heeft het voorjaarstapijtje nog meer magische krachten want het verandert namelijk van kleur. Was het aanvankelijk geel van de krokussen en de winteraconieten met een toefje wit van de sneeuwklokjes, het verandert daarna in paars en geel (krokussen), blauw (irissen) en roze van de eerste botanische tulpen. Vervolgens kleurt het diepblauw (sneeuwroem) en helder geel (narcissen) met kleurige vlekken roze, rood en geel van de botanische tulpjes.

Ook de witte en blauwe druifjes dragen hun kleurige steentje bij, evenals de anemoontjes in wit, blauw en roze. En we zijn er nog lang niet, want er wachten nog meer bolletjes in de coulissen om mijn gazonnetje op te fleuren.

Heb je ze op de foto's  gezien, de madeliefjes? Ook die horen in elk gazon thuis, want ze zijn niet alleen mooi om te zien maar ook lekker om eten. Eten? Jazeker. Strooi met kwistige hand madeliefjes over je salade, zodat de madeliefjes niet alleen je gazon maar ook je salade oppimpen.

Ook lekker zijn madeliefjeskoekjes, zie je wel?

 
Madeliefjeskoekjes
-150 gram bloem of speltbloem
-100 gram harde boter
-75 gram suiker of ahornsiroop
-1 ei
-mespunt zout
-geraspte citroenschil van 1 citroen
-2 handjes madeliefjes

Bloem, suiker, zout, eierdooier en citroenschil door elkaar kneden en vervolgens de boter er geraspt doorheen doen. Kneed een samenhangend deeg waarvan je een rol maakt van 4 cm doorsnee. Dit gaat verpakt in folie minimaal een uur in de koelkast. Vervolgens dunne plakjes van de rol snijden. De madeliefjes plak je met het eiwit op de plakjes. De koekjes 15 - 20 minuten in de voor verwarmde oven op 180 C bakken. 

Zoals je ziet vind je hier het beste recept om je leven kleur, fleur en geur te geven, kortom:  pimp ze!

copyright 2012 Y.E.W. Heuzen 

Zoetzuur

Zoet/zuur in de moestuin

 Ook in de moestuin vind je zoetzuur, niet in een potje maar in een vakje, een moestuinvakje. Laat ik eens met het zuur beginnen: zuring (Rumex acetosa). Een fijne plant voor in de moestuin want je hoeft hem maar 1 keer te zaaien en daarna kan je jarenlang oogsten en smullen. Vooral in winter en voorjaar is zuring een aanwinst in je tuin en op je bord. De planten blijven ook in de winter groen en er kan dus geoogst worden tijdens de maanden dat de moestuin wat minder lekkers oplevert. De zuringblaadjes zitten tjokvol vitamine C en smaken prima in een frisse voorjaarssalade of  hutspot met krenten en rozijnen, ook wel zuringpap genoemd.Ik mag zelf graag een blaadje zuring rauw snavelen. Het smaakt licht citroenig en lekker fris zuur, vandaar de naam. Ook mijn kippen maak ik blij met een handje zuring.

Zuring volop in de groei in maart

Zuring met ei smaakt prima. Neem een koekenpan en doe daar een scheutje olijfolie en een handvol zuringblaadjes in. Wacht tot de zuring geslonken is tot een groen prutje en giet er dan 2 geklutste eitjes over en roer het door elkaar. Is de zuring omelet klaar, bestrooi het met peper en zout. Smul ze!

Links bloedzuring, het knappe zusjes van de zuring doet het goed in de border!

Verder is er ook nog bloedzuring, het kleurige zusje van de gewone zuring en zij zou het behalve in de moestuin ook heel goed doen in de border vanwege haar fraaie uiterlijk.

En dan nu tijd voor het zoet, honingzoet, mag ik wel zeggen.

De honingbes (Lonicera caerulea)

Een vrij onbekende struik in Nederland en dat is jammer want de bessen zijn erg lekker en kunnen vaak al geoogst worden voordat de eerste aardbeitjes rijp zijn. De honingbes is familie van de kamperfoelie maar zeker geen klimmer. Zij bloeit met elegante bloempjes in maart-april.

Honingbes bloem, begin maart 2012

De honingbes is een makkelijke struik, veel makkelijker dan de bosbes, want ze stelt niet veel eisen. Ze kan in bijna elke grondsoort en tolereert halfschaduw. Ook heeft de struik niet veel last van beestjes en ziektes en volwassen exemplaren kunnen goed tegen droogte. De honingbes wordt maximaal 2 meter hoog en breed, maar je kan de struiken ook als haag aanplanten en kortwieken (niet meer dan maximaal  25 % van de plant verwijderen) en dan nemen de struiken niet zoveel ruimte in.

De honingbes produceert al snel na aanplant vruchtjes en met een beetje geluk pluk je al na een paar jaar kilo´s honingbessen per struik vanaf einde voorjaar /begin zomer. De blauwe vruchtjes zijn ongeveer 1 cm groot en zijn zowel rauw als verwerkt in jammetjes, pannenkoeken, crumbles e.d. erg smakelijk. Je oogst ze als ze diep paars-blauw zijn. Rijp blijven ze nog wel enkele dagen aan de struik hangen dus je hoeft je niet te haasten met plukken.

Je ziet het, het is een makkelijke fruit producent dus waar wacht je op? Ga er gauw ook een paar kopen zodat je binnenkort kunt smullen van fruit uit eigen tuin.

copyright 2012 Y.E.W. Heuzen

Tuindagingen

Ik hou van tuinieren en vind het leuk om voor mezelf iedere keer weer een nieuwe uitdaging te creëren, een tuindaging dus. Toen ik 7 jaar geleden, spade voor spade, mijn Bliss tuin aanlegde, kwam ik op het idee om ervoor te zorgen dat er het hele jaar door bloemen in mijn tuin zouden bloeien. En dat is goed gelukt, bleek zelfs uitermate simpel om te realiseren die eerste tuindaging.

Zo bloeit elk jaar van november tot maart de winterjasmijn in vrolijk geel,

de hamamelis Diana, in gloeiend oranje-rood van december tot maart, en niet te vergeten de viburnum bodnantense Dawn in geurend zacht roze.

Dit zijn de vaste planten die elk jaar in de wintermaanden volop bloeien. Maar er is meer natuurlijk, veel meer. Op dit moment heb ik al vele brutale bolletjes in bloei die hun vrolijke kopjes volop boven de grond hebben: sneeuwklokjes, kro-kusjes, winteraconieten en de eerste irisjes. Heerlijk!

Omdat mijn eerste tuindaging zo simpel te realiseren bleek, ging ik naarstig op zoek naar een 2e : het hele jaar door boeketjes uit eigen tuin. En ook dat lukte. Toegegeven, de boeketjes zijn soms klein,

Rosa Moonlight, mijn eerste boeketje van dit jaar. 1e week januari 2012

erg klein zelfs, om niet te zeggen minuscuul,

maar niettemin staat er altijd een bosje bloemetjes uit eigen tuin te pronken. Kleurig, fleurig & geurig, kom daar in de bloemenwinkel eens om met al die saaie geurloze bosjes van 1 soort, of die boeketten met veel groen en hier en daar een niet geurende bloem. En, ook heel belangrijk, al dat blommigs uit mijn tuin is ook nog eens geheel vrij van gif. Bloemen houden van mensen? Dat gif op steeltjes daar bedank ik feestelijk voor; ik blijf liever gezond.

Ook mijn tweede tuindaging had ik snel onder de knie, dus moest ik naarstig op zoek naar een andere: het hele jaar groenten uit eigen tuin. Ben vorige zomer en najaar flink aan de zaai gegaan zodat ik ook nu nog veel kan snavelen uit eigen potager: snijbiet, aardperen, bietjes, radijs & amsoi & paksoi uit de kas, ruccola, sla, winter postelein/andijvie/spinazie, rode kool, rode boerenkool, mibuna, mizuna, winter prei & wortels, pastinaken, raapstelen, cavolo nero, rode grote mosterd, spruitjes en nog veel meer. Verder valt er ook nog veel te smikkelen van mijn bewaaroogst van vorig najaar: gedroogde hete pepertjes, knoflook, uien, piepers en pompoenen. En natuurlijk al dat lekkers dat ik heb ingemaakt zoals boontjes, kappertjes, jammetjes, chutneys, vlierbessen likeur, walnoot likeur, rozensiroop, te veel om op te noemen. Of op te eten, c.q. te drinken.  Gelukkig houden mijn kipjes ook wel van wat fris en fruitig groen uit de tuin. Of roods.

Roodlof, het vrolijke zusje van de witlof.

Sinds vorig jaar maart scoor ik elke dag wel een lekkere maaltijd uit mijn eigenste potager en het ziet er naar uit dat ook deze tuindaging gaat lukken.

En jij, lieve lezer, doe jij ook aan tuindagingen en zo ja, welke is/zijn dat? Ben errug benieuwd!

copyright 2012 Y.E.W. Heuzen

Kersttijd in de potager

De potager ziet er feestelijk uit want ze is uitgedost met veel fris groen, rood en zilver, de Kerst kleuren bij uitstek.

Een plaatje in feestelijk rood, dit kropje roodlof (zusje van de witlof) en ook op de Kerst tafel zou deze dame niet misstaan. En wat vind je van dit stemmige Kerststukje in zilvergrijs met hier en daar een toefje diep paarsrood?

Aan een boom is ook gedacht, een hele mooie die geen lichtjes nodig heeft om toch te gloeien in het schemerlicht.

Maar behalve mooi is de potager ook in deze tijd heel productief. Zo heb ik deze week nog lekkere pittige radijsjes geoogst, ze waren een stuk lekkerder dan die rode waterballetjes uit de winkel.

 

Andere smakelijk zaken die met enige regelmaat worden geoogst en opgesnaveld zijn rode boerenkool,broccoli, roodlof, ruccola, sla, winterpostelein, barbarakruid, mibuna, mizuna, rode kool, winterandijvie, wintersla, paksoi, amsoi, rode grote mosterd, rode snijbiet, aardperen, bietjes, spruitjes, pastinaken en ga zo maar door. Het is echt een misverstand dat moestuinieren zo'n beetje ophoudt in november. Met een beetje goede wil kan je het hele jaar rond groentes verbouwen en oogsten. OK, in de wintermaanden wat minder dan in de rest van het jaar maar als je het goed aanpakt valt er ook in hartje winter veel te snavelen uit eigen tuin.

Omdat het er niet naar uitziet dat we dit jaar een witte Kerst krijgen, heb ik voor een indoor witte Kerst gezorgd. Ik hou erg van wit dus dat komt goed uit. Hieronder nog wat Kerstplaatjes om in de stemming te komen, mocht je dat nog niet zijn.

En als laatste mijn bijzonder smakelijke Kerstboompje in de keuken, behangen met cupcakes. 

Een heel fijne Kerst allemaal, maak er iets moois van!

copyright 2011 Y.E.W. Heuzen

Plons!

Tijdje niet geblogged want druk, druk, druk; moestuin explosie van groente en fruit, heggetje van 30 meter lang bij 3 m hoog en 3 m breed verwijderen, vakantie vieren, woning renoveren, krasse knarren zorg, gaatje graven..... Gaatje graven? Eh ja, het werd tijd, na 10 jaar wachten heb ik e i n d e l ij k weer een vijver, en wat voor een!

Zoals je ziet bloeit de eerste waterlelie al. Die heb ik bij de Action gekocht voor de riante som van wel 2 hele euro's. Was dat schrikken!  En omdat ik zo geschrokken ben, heb ik er prompt nog een gekocht. Als je goed kijkt zie je de blaadjes van de 2e lelie ook al omhoog komen.

Zullen we nu even een voor en na foto serie doen? Vind ik zelf altijd heel leuk. Komt-ie!

voor

na

Het is een vijvertje geworden van 2,5 bij 5 meter. Op zijn diepst is de vijver 1m zodat de vissen ook in een strenge winter kunnen overleven. Die vissen zitten er nu nog niet in, die komen later. Je moet geduld hebben met een vijver; eerst het water er in, enten met een emmertje gezond sloot of vijverwater, zuurstofplanten erin, andere vijverplanten erin en wachten op het evenwicht. Hoe je weet of en wanneer er een natuurlijk evenwicht in je vijver bereikt is? Nou kijk, zo dus.

Super helder water. Zodra je dat ziet, weet je dat het goed is met het natuurlijke evenwicht in je vijver. Mocht je vijver eruit zien als een kop dikke erwtensoep .... tja, dat is pas echt snert want van een natuurlijk evenwicht is geen sprake. Uithuilen en opnieuw beginnen is dan het motto. Het geheim van de smid zit hem in veel zuurstofplanten, heel veel zuurstofplanten, want zonder hen geen helder water.

Mijn vijver heeft verschillende dieptes om zowel de vissen als de planten tegemoet te komen. De vissen hebben in een strenge winter met veel vorst een grote kans om te overleven als je vijver minimaal 80 cm maar liever nog iets dieper is. Vandaar dat het diepste punt in mijn vijver 1 meter is. Waterplanten tieren goed op verschillende dieptes; sommige hebben maar 5-10 cm water nodig om goed te gedijen, andere wel  50 tot 80 cm, dus vandaar dat mijn vijver er in het aanleg stadium zo uitzag.

Onder het vijverfolie zit een laag oude vloerbedekking om het folie te beschermen. Ik heb een rubberfolie gekozen van 1mm dik die wel 30 tot 50 jaar meegaat. Het was nog een hele klus om dat folie netjes te verwerken maar het is uiteindelijk gelukt. Voor de afwerking van de randen is gekozen voor Chinees blauwe hardsteen aan 3 kanten en aan de vierde kant grenst de vijver aan het houten vlonder terras. Ik woon nu dus heel riant aan het water. Zie je wel?

De komende weken zal er nog meer aan de vijver en de omgeving gedaan worden, maar daar blog ik een andere keer wel weer over.

copyright 2011 Y.E.W. Heuzen

Hoe ben ik paars?

Tamelijk van de pimpel, niet waar? Raar dat dit piepertje dan Blaue Congo heet, want het is helemaal paars; van buiten en van binnen. Ook na het koken!

Zie je wel?
Maar die Blaue Paarse Congo is niet het enige dat paars uitslaat in mijn potager en op mijn bord. Tuurlijk niet, want ik ben gek op paars.

Mooi, vind je niet, die paarse peulen van de kapucijners? De Britten noemen ze fat marrow peas, een nogal onsmakelijk naam voor zo'n smakelijke groente. Jammer genoeg worden verse kapucijners zelden te koop aangeboden. Gedroogd, in een glazen pot of blik, ja dat wel. Maar vers? En waarom eigenlijk niet, want ze zijn verrukkulluk zo kakelvers van de struik.

En ik heb nog meer paars in de aanbieding: paarse stok spekbonen. Niet alleen het bloemetje maar ook de peulen zijn paars. Tja, het oog wil ook wat, niet waar? Ook deze bonen zal je tevergeefs in de winkel zoeken, enne die Blaue Paarse Congo's uiteraard ook. Dat is een van de redenen waarom ik ze in mijn potager groei want waarom iets verbouwen dat je in iedere supermarkt of groente juwelier ziet liggen? Beetje dom, want er is zoveel meer keus als je zelf zaait/poot. Dus verlaat die platgetrapte wegen van eigenheimers, bintjes en rijen saaie uien. Doe eens gek, zaai en poot eens paars of welke kleur dan ook zo lang het maar niet saai is en overal te koop.

Je krijgt zo het allerbeste want het is en mooi om te zien, en lekker om te eten en het is weer eens wat anders dan die saaie kost uit de winkel. Zo, en nu wil ik wel eens weten hoe pimpelpaars jouw tuintje en bordje uitslaan beste lezer.

copyright 2011 Y.E.W. Heuzen